Artykuł został wysłany do magazynu środowisk osób starszych "Generacja"

„EMERYTURA…? I co dalej....a może taniec!
(Wywiad z Panią Ireną Ruszczyk –instruktorem „tańców w kręgu” na UTW w Lidzbarku Warm.

To pytanie zadaje sobie wiele osób sposobiących się do przejścia na emeryturę. Uczucia ulgi i jednocześnie żalu z powodu zakończenia pewnego niezwykle ważnego w życiu etapu doświadcza niemal każdy. Pojawia się obawa, smutek, lęk…co robić z czasem, czym się zająć?
Takie dylematy były też udziałem mojej rozmówczyni Pani Ireny Ruszczyk -prowadzącej grupę „tańca w kręgu”na lidzbarskim Uniwersytecie III Wieku.

Pani Ireno! Co skłoniło Panią do zajęcia się tańcem w tej formie i co było głównym przyczynkiem dla powstania grupy tanecznej na UTW?
Aktywność fizyczna to był mój priorytet od wielu lat. Jazda na rowerze, długie spacery po kilkanaście km, yoga i …..niewiele tańca, który kochałam i nie miałam okazji by się w tym spełnić. W 2011 r podczas jednego z wyjazdowych warsztatów yogi zaprezentowano tańce w kręgu jako jeden ze sposobów aktywności ale tez i rehabilitacji. Zafrapowało mnie to na tyle, że od tamtej pory właśnie taniec stał się moją pasją nie porzucając jednak całkowicie moich dotychczasowych form aktywności. Poznałam tam dwa tańce, które „szlifowałam” w domu w celu późniejszej prezentacji moim koleżankom na yodze ale też i na UTW.
Z mojej strony to była ogromna odwaga ogłosić tworzenie grupy tanecznej znając tylko dwa tańce. Ale kiedy zobaczyłam chęć moich koleżanek do podjęcia nauki tańców w kręgu zmobilizowało mnie to do dalszej nauki. Brałam udział w kolejnych już stricte tanecznych warsztatach, uczyłam się nowych tańców, zdobywałam muzykę. No i ćwiczyłam! Sama w domu przepracowywałam każdy krok, każdy układ, każdy gest.
Sprzyjający był też fakt, że do dyspozycji miałyśmy salę w domu kultury i doskonałe warunki do nauki tańca. I było przede wszystkim kogo uczyć ucząc się sama. Pań na pierwsze zajęcia przybyło ponad 20. Nie bez znaczenia była wszechstronna pomoc ze strony instruktorów muzycznych LDK no i kierownictwa domu kultury.

Korzystała Pani wielokrotnie z licznych warsztatów prowadzonych przez uznanych mistrzów tej kategorii tańca. Korzyści były ewidentne zapewne?
O tak! Brałam udział w 14 warsztatach prowadzonych przez znakomitych nauczycieli takich jak np.: Oren Ashkenazi, Bonny Piha, Michael Barzelai, Ilai Szpiezak, Elad Shamer z Izraela,Martine Winnington ze Szwajcarii czy wspaniały Ira Weisburd z USA.To osoby z tzw „najwyższej półki” w tej kategorii tańca. Udział w tych warsztatach to niesamowite przeżycie i okazja do nauki z najlepszymi.

Ile Pań aktualnie bierze udział w zajęciach i jaki macie repertuar swoich tańców? Na zajęciach jakoś nie zauważyłem Panów? Nie potrafią w tym się znaleźć?
Pracujemy w grupie 22 pań w przedziale wiekowym 60-78 lat. Panów to jakoś nie porwało i dlatego ich nie ma. Tańczymy tańce z całego świata. Głównie tańce w kręgu, ale tez w linii i w parach. Mamy opanowane i możemy zatańczyć 77 tańców. Szczególnie urokliwe są tańce izraelskie, bo w kulturze żydowskiej zawsze były mocno osadzone i mają piękną tradycję. Porywa piękna klezmerska muzyka i jeszcze piękniejsza choreografia. Nogi same tańczą!...to wspaniałe uczucie.

Myślę, że oprócz osobistej satysfakcji czerpiecie też radość z występów przed szerszą publicznością?
Występy nie są celem samym w sobie. Robimy to co robimy, głównie dla siebie, dla własnego zdrowia, ale jeśli możemy komuś sprawić radość, zachęcić do pracy nad sobą to chętnie występujemy. Głównie na imprezach naszego lidzbarskiego UTW, ale nie tylko. Preferujemy środowisko osób starszych i niepełnosprawnych co często jest tożsame. Tańczyłyśmy już w lidzbarskim domu opieki s. Katarzynek, domu opieki w Jezioranach a także w DDP ”Laurentius” w Olsztynie .Ponadto też w szpitalu rehabilitacyjnym w Górowie Ił. Tańczymy na lokalnych imprezach okolicznych miejscowości.

Pokazałyście swoje umiejętności nawet na szczeblu krajowym i nie tylko..
Zostałyśmy zaproszone jesienią 2016 r do Włodawy jako goście specjalni na Seniorską Jesień z Balladą. Dzięki wielu sponsorom udało się nam zebrać pieniądze na wyjazd i byłyśmy tam razem z naszymi przyjaciółmi z wielu zakątków Polski. Zebrałyśmy gromkie brawa i wiele zaproszeń do kolejnych miast. Zwiedzanie tej części naszego kraju było dla nas niezapomnianym przeżyciem. Nie możemy korzystać z tych zaproszeń z uwagi na skromną zasobność emeryckich portfeli, bo zasadnicze koszty pokrywamy same.
Byłyśmy też na Litwie gdzie zaproszenie przyszło od Pana Profesora Ryszarda Kuźmo- rektora pierwszego na Litwie Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Wilnie. Działa w Domu Polskim od 23 lat i skupia liczną rzeszę naszych rodaków. We własnym zakresie, dzięki dużemu doświadczeniu i zaangażowaniu mojego rozmówcy Pana Janusza Artera zorganizowaliśmy nasz wyjazd na początku września. Nasz występ był dla nich swoistym zaskoczeniem…widzieli to pierwszy raz i bardzo się im podobał. To było w ogóle wspaniałe spotkanie z poczęstunkiem, recytacją wierszy i śpiewaniem. Jesteśmy umówieni na rewizytę naszych przyjaciół w Lidzbarku Warm.

Uświetniliście również swoim występem ważną dla seniorów konferencję w Olsztynie.Jak do tego doszło?
Zaproponowałam organizatorom X Wojewódzkiej Konferencji z Okazji Międzynarodowego Dnia Osób Starszych tj Federacji Organizacji Socjalnych w Olsztynie nasz występ, co zostało życzliwie przyjęte i ….zatańczyłyśmy. Była owacja na stojąco!
Lubimy robić to co robimy..tańczymy dla siebie…na każdej próbie tak jak na najważniejszym występie. Chcemy być zadowolone z tego co robimy, dlatego taniec nas cieszy, a tym bardziej jak spotyka się to z ciepłym przyjęciem.

Dlaczego właśnie taniec dla seniorów?
W 2011 r oglądałam na WFF w Warszawie film dokumentalny „Rozkołysani seniorzy. Anna Halprin, tancerka licząca sobie wówczas blisko 90 lat wciąż tańczyła. Mało tego…stosowała taniec jako terapię. Zaprosiła pensjonariuszy kalifornijskich domów starców do wspólnych tanecznych przedstawień. Dziś wiadomo, że taniec to wspaniały lek przeciwdepresyjny zwalczający stres będący przyczyną wielu chorób. Jak każda aktywność fizyczna pobudza wydzielanie endorfin(tzw hormonów szczęścia)Poprawiają one nastrój, dodają chęci do życia .Terapia tańcem jest skutecznym lekiem na przedłużenie młodości osób tzw. „trzeciego wieku” To element profilaktyki gerontologicznej. Trudno o lepszą rekomendację

Osoby zainteresowane proszę o kontakt mailowy: iruszczyk@wp.pl
Rozmawiał: Janusz Arter –UTW Lidzbark Warm

Grupa Liderów Ekologicznych

Grupa Liderów Ekologicznych Uniwersytetu Trzeciego Wieku Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej w działaniu. Jednym z wielu akcji tej grupy będzie udział w Jarmarku Bożonarodzeniowym, w którym przygotowane zostanie stoisko z ekologicznymi wyrobami świątecznymi oraz konkurs ekologiczny z nagrodami. Nagrody świateczne przygotowane zostały w ramach warsztaów UTW.

Lalki Eugeni Ciak

Studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej posiadają wiele talentów. Możemy je odkrywać i cieszyć się zdolościami i pasjami jakie posiadają. Jedną z takich niezwykłych osób jest Eugenia Ciak, która szyje piękne lalki. Wszystkie elementy stroju każdej lalki są zaprojektowane i z wieklą dokładnością i starannością wykonane przez panią Gienię. Ta niezwykła pasja cieszy także innych, dla których te lalki przekazywane są w prezencie.

Wtorkowy wykład

Z cyklu wtorkowych wykładów w tym tygodniu gościliśmy Paulinę Rutkowską z Urzędu Miasta, która demonstrowała nam możliwości portalu miejskiego http://lidzbarkw.eu

Seniorki z Lidzbarka Warmińskiego polubiły Nordic Walking



Nordic
walking to wymarzony sport
dla seniora. Nie wymaga on zbyt dużego obciążania organizmu.
Idzie się w swoim tempie, co jest wyjątkową zaletą dla osób
starszych. Aktywność
fizyczna, szczególnie na świeżym powietrzu poprawia krążenie,
działanie układu oddechowego, kondycję fizyczną i ogólne
zdrowie.

Słuchaczki Uniwersytetu Trzeciego Wieku uczestniczyły w zajęciach Nordic
Walking. Uczestniczki, podczas 5 spotkań, poznały historię Nordic Walking, ogromne
zalety zdrowotne tej dyscypliny sportu oraz prawidłową technikę
chodu z kijkami. Po części pokazowej odbywały się zajęcia
praktyczne, w której wszystkie uczestniczki brały aktywny udział,
ucząc się prawidłowej postawy i sposobu chodzenia. W czasie zajęć
instruktorka starała się zwracać uwagę osobom, które nabrały
nawyk "złego" chodzenia z kijkami. Potrzeba jeszcze kilku
solidnych marszów, aby pozbyć się złych nawyków i zacząć
prawidłowo chodzić.

Wszystkie uczestniczki podczas zajęć tryskały humorem i niespożytą
energią. Warto przypomnieć, że zajęcia z Nordic Walking prowadzone były pod opieką instruktor
Barbary Ciepluch, która gratuluje wszystkim uczestniczkom wspaniałej
kondycji i pogody ducha.

Spotkanie z Marszałkiem RP


W ramach co tygodniowych wykładów dla Uniwersytetu Trzeciego Wieku w dniu 20 października nasi studenci mieli okazję spotkać się z odwiedzającym nasze miasto gościem - Marszałkiem Sejmu RP - Panią Małgorzatą Kidawa-Błońską.

Spotkanie odbyło się w pięknym wnętrzu
niedawno wyremontowanej "Oranżerii Kultury", czyli części letniego pałacu Biskupa Ignacego Krasickiego. 

Chór UTW wykonał pieśń o Warmii.

Czwarty Warmińsko-mazurski rajd pieszy przełomem rzeki Symsarny


W sobotę, 9 maja 2015 roku dużą frekwencją
cieszył się IV Warmińsko-Mazurski Rajd Rowerowy i Pieszy Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

W rajdzie wzięły dwie grupy - rowerowa i piesza. Podziwiając piękny krajobraz okolic Lidzbarka Warmińskiego zwiedziliśmy cmentarz jeniecki z okresu I wojny światowej w Markajmach. Docelowym przystankiem była miejscowość Sarnowo. Mieszkańcy przywitali nas z radością. Przeczytaj cały tekst na http://lidzbarkwarminski.wm.pl

Artykuł wysłany do redakcji magazynu Głos Seniora

„Taniec jest jedną z rzadkich dziedzin działalności ludzkiej, gdzie człowiek jest zaangażowany całkowicie: ciałem, duszą
i umysłem”

Maurice Bejart

Jesteśmy słuchaczkami Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lidzbarku Warmińskim.27 października 2011 roku zaczęłyśmy fantastyczną przygodę – Tańce w kręgu. Ćwiczymy w Lidzbarskim Domu Kultury, który jest siedzibą naszego UTW.
Dzięki Pani Dyrektor Jolancie Adamczyk mamy do dyspozycji piękną salę taneczną i pomoc instruktora muzyki Piotra Bardońskiego.Jest nas 20 dziewczyn w wieku 60-75 lat. Tańczymy dwa razy w tygodniu po 1,5 godziny. Z niecierpliwością czekamy na każde zajęcia. Nawet wakacje skracamy do jednego miesiąca, ponieważ tęsknota za tańcem jest trudna do zniesienia.To są nasze podstawowe fakty.

Jednak jest coś jeszcze, może najważniejsze...Nasza grupa taneczna do zrealizowane marzenia naszej instruktorki:
„ Chcę natańczyć się, zanim przyjdzie śmierć”.
Ona sama tak opowiada o początkach: ”Moje umiejętności taneczne były zerowe! Od trzech lat jeżdżę na warsztaty Tańców
w kręgu – czego się nauczę, to pokazuję. Jako instruktorka jestem tylko o pół kroku przed resztą grupy. I tym sposobem znamy już 60 różnych układów tanecznych. Nasze ulubione tańce to między innymi: izraelskie, greckie, rosyjskie.Co nam dają nasze spotkania? Taniec w kręgu wyzwala radość i pozytywne emocje. Dziewczyny stają się bardziej towarzyskie.
Tańcząc nie czujemy się samotne. Zwiększa się nasze bezpieczeństwo i zaufanie do drugiego człowieka, bo w Tańcu w kręgu nie ma lepszych i gorszych, każda jest tak samo ważna. Taniec uwalnia nas od stresu, mamy coraz większy apetyt na życie i wyraźnie młodniejemy! Chcemy prowadzić aktywne i twórcze życie.
Grupa taneczna UTW
w Lidzbarku Warmińskim

Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej ma 20 lat!

Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej, w ramach którego działa nasz Uniwersytet Trzeciego Wieku, obchodzi w tym roku Jubileusz 20 lecia swojego istnienia. To całe wieki dla organizacji społecznej non-profit, działającej na rzecz społeczności lokalnej. Dnia 22 marca 1994 roku zostało wpisane do rejestru Stowarzyszeń w Sądzie Wojewódzkim, Wydział Cywilny w Olsztynie w Dziale A pod Nr 685 (obecnie Krajowy Rejestr Sądowy Nr 0000058400). Od pierwszych chwil powołania przez dziesięcio - osobową Grupę Inicjatywną, organizacji non profit, apolitycznej, posiadającej osobowość prawną, działającej na rzecz rozwoju gospodarczego, społeczno – kulturalnego Ziemi Lidzbarskiej, propagowania wśród lokalnego społeczeństwa modelu aktywnego uczestnictwa w każdej dziedzinie życia, kultywowania tradycji oraz propagowania wiedzy o historii tej ziemi, wybitnych jej mieszkańcach, zabytkach i pamiątkach z nią związanych, do czasów obecnych, nie zmieniły się założenia i statut. Do potrzeb zdobywanych grantów rozszerzyliśmy tylko działania statutowe na rzecz grup de faworyzowanych, wprowadziliśmy działalność humanitarną i charytatywną, ujęliśmy w statucie sportowego ducha, aby i w tym temacie rozwijać się mogli mieszkańcy naszego miasta. Przez te wszystkie lata dokonaliśmy wielkiego dzieła. Byliśmy inicjatorami wielu wydarzeń edukacyjnych, kulturalnych, społecznych, sportowych. W ramach Stowarzyszenia organizowaliśmy koncerty charytatywne na rzecz osób chorych nowotworowo, w obronie likwidacji szpitala i lepszego doposażenia oddziałów szpitalnych pt: "Gwiazdozbiór Piotra Szwedesa". Z pięciu koncertów uzyskaliśmy kwotę 449.181zł a wydatki związane z koncertem wyniosły nas 255 622 zł. Mimo kosztów poniesionych na organizacje tych koncertów uzyskaliśmy dochód w wysokości 193 559 zł. Kwota może nie taka wielka na potrzeby szpitala, jednak wydźwięk społeczny i determinacja mieszkańców naszego miasta nie mogła odbyć się bez echa u osób decydujących o losach tych placówek w województwie. W tym czasie w Bartoszycach oddawano do użytku ogromny obiekt szpitalny, który swoim zasięgiem objąć miał i nasz region. Myślę, że Gwiazdozbiór Piotra Szwedesa przyczynił się do ugruntowania potrzeby szpitala w naszym mieście.

W czasach wielkiego kryzysu, przekazaliśmy dary od Pana Zbigniewa Tyszko z Norwegii w ilości 7 ton (16 łóżek i 8 materacy
otrzymał szpital, odzież, pościel, ręczniki Młodzieżowy Ośrodek Szkolno – Wychowawczy, pozostała odzież przekazana została podopiecznym Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej). Pamiętam jak przez kilka miesięcy walczyliśmy z Urzędem Celnym, aby nie płacić cła. Udało się pokonać wszystkie trudności w imię dobrej sprawy i mądrych ludzi. Wielkim wydarzeniem był pomnik popiersie Ignacego Krasickiego usytuowany na placu przy ul. Mławskiej. Powstał ze zbiórki stowarzyszenia i rozprowadzanych wśród społeczności lidzbarskiej cegiełek na ten cel. Brakującą kwotę dofinansował Zbigniew Adamowicz, pomysłodawca i inicjator tego przedsięwzięcia. Na przestrzeni tych 20 lat, w ramach partnerstwa projektowego dofinansowaliśmy działania na Kaziuki – Wilniuki, Lidzbarskie Wieczory Humoru i Satyry, Wojewódzki Konkurs Krasomówczy, Wojewódzki Przegląd Strażackich Orkiestr Dętych, Liga Polskiego Rocka, Rajd pieszy przełomem rzeki Symsarny, Piękno życia w kolorze sepii (projekt dla UTW). Od 1997 r. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej do chwili obecnej, prowadzimy w ramach Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej Świetlicę Terapeutyczno – Profilaktyczną „Promyk”, do której uczęszcza w tym roku 35 dzieci. Sześciu nauczycieli prowadzi zajęcia socjoterapeutyczne, profilaktyczno- wychowawcze, rekreacyjno –sportowe, wyrównawcze, opiekuńczo - wychowawcze, plastyczne o charakterze terapeutycznym. Konsultacje dla rodziców pozwalają przeciwdziałać zagrożeniu i wykluczeniu dzieci z grupy rówieśniczej i środowiska szkolnego.

Uniwersytet Trzeciego Wieku jest kolejną ciekawą inicjatywą stowarzyszenia. Obecnie skupia ok 180 osób. Spotkania, wykłady, koncerty, warsztaty, wyjazdy do teatru, filharmonii, zajęcia w grupach zainteresowań to formy pracy uniwersytetu. Fenomenem jest ciągle rosnąca frekwencja i radość, którą widać na spotkaniach. Jest to grupa ludzi aktywnych, ciekawych wszystkiego, mających ogromny potencjał do zagospodarowania, trudnych i wymagających, ponieważ zainteresować tą grupę odbiorców jest niezwykle trudno. Muszą być wybitne tematy i interesujący wykładowcy. Nam się to jakoś udaje.

Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej zabiera także głos w ważnych sprawach społecznych naszego miasta. Składa nominacje do nagród i wyróżnień osób i firm zasłużonych dla kultury naszego społeczeństwa, pisze protesty i pisma np: w obronie lidzbarskiego zamku (wspólnie ze Stowarzyszeniem Biały Kruk Gotyku i Miej Marzenia ) o nadanie tytułu Pomnika Prezydenta RP. Zarząd Stowarzyszenia to społecznicy pracujący z wolontariuszami dla dobra drugiego człowieka.

Prezes Stowarzyszenia
Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej
Jolanta Adamczyk 

Walentynkowa miłość UTW
Walentynki - Dzień św. Walentego, Dzień Zakochanych, dzień okazywania bliskim miłości. Do polski obchody walentynkowe trafiły w latach 90 XX w. - z kultury francuskiej i angielskiej.
W walentynkowy wieczór pt. ,,Oblicza Miłości'' również w LDK zebrali się słuchacze UTW, by mówić o miłości i wyrażać ją w różnych formach. We wspaniałą atmosferę wprowadziła nas nasza "poetka" pani Teresa Lipska, która z pokaźnego zbiorku zebranych poezji prezentowała utwory o miłości sielankowej, miłości do życia, do poezji.

***
Powiedziałeś - ,,Prześlij mi swoje oczy''
Posłałam pełne nadziei.
Patrzyły uparcie głodne
Pośród Twoich palców namiętnie
przywierały do Twoich rąk
Zanurzone w morzu samotności
Czekały, aż otworzysz dłonie...

DO ŚWIATA
Świecie mój drogi
Gdybyś wiedział,
Jaką miłość moje serce skrywa
Gdy się budzę
Jak radosna jest ta chwila
Jakim tętnem pobudzonym serce bije
Na myśl piękna, jakie w tobie żyje
Rwie się z piersi moja dusza rozmarzona
Chciałaby utulić,
Rzucić się w bezpieczne twe ramiona

BUKIET POEZJI
Wraz z miłością dostałam w darze
Coś jakby spełnienie marzeń
Ktoś mnie obdarował bukietem poezji
która jest pełna finezji
To jak drugie życie...
Dzień się budzi słońcem roześmianym
Potokiem wdzięcznych słów pisany
Od rana serce się raduje
Nektarem życia delektuje
Tak niewiele trzeba:
Księżyc, ja i kawałeczek na ziemi nieba
Przyjaciół sprawdzonych
Do wyrzeczeń gotowych

Zasłuchani, podziwialiśmy jej talent i pasje.
Swą wielką miłość do tańca zaprezentowały również nasze panie z grupy tanecznej w kręgu pod przewodnictwem rozmiłowanej w tańcu Ireny Ruszczyk. Zaraziły tym pięknym uczuciem całą salę. Już po chwili wszystkie panie wyginały się, tańcząc w kręgu. Następnie przyszedł czas na wróżby,oraz mądre aforyzmy.
Pięknie spędziliśmy ten walentynkowy wieczór.
S. Golec / Uniwersytet Trzeciego Wieku

Oto Jurek Owsiak - Założyciel i Prezes Zarządu Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy... wykonany przez Ełgenię Ciak. Lalka została już wysłana do głównego realizatora WOŚPu, jesteśmy przekonani, że mu się spodoba :)

Walentynki zbliżają się małymi krokami, więc prezentujemy Państwu tematyczny wiersz Teresy Lipskiej z Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lidzbarku Warmińskim.
Andrzejkowe UTW
Zbliża się adwent, dlatego słuchacze lidzbarskiego Uniwersytetu
Trzeciego Wieku wykorzystali kończący się listopad na ostatnie
taneczno-magiczne podrygi. 26 listopada przygotowali w Galerii LDK
obfity poczęstunek, każdy przyniósł swoje specjały oraz humor, były
tańce oraz wróżby przygotowane przez Janinę Tausiewicz - sentencje na
Nowy Rok oraz nowolatko - pieczone ciastka chlebowe, które były
andrzejkową tradycją na Warmii i Mazurach. To właśnie z ich kształtów odczytywano swoje przeznaczenie.
Galeria Norwida
11 listopada mieliśmy przyjemność obcować z twórczością Cypriana
Kamil Norwida, który poszukiwał zarówno w sferze sztuki słowa, jak i
sztuk plastycznych, próbując znaleźć odpowiedź na pytanie: kim jestem?
Dokąd podążam?
Idąc tropem słów artysty iż ,,Człowiek myśląc maluje i śpiewa
zarazem’’, chcieliśmy ukazać te momenty w jego życiu, które można by
zamienić w OBRAZ, SŁOWO czy DŹWIĘK. Po naszej ,,Galerii Norwida’’
oprowadzał przewodnik – Janina Tausiewicz, a teatr poezji prezentował Teatr Dorosły (w skład którego wchodzą członkowie UTW): Wanda Gostomska, Irena Chojęta, Tonia Walesiak, Stasia Golec, Arkadiusz Jakszewicz oraz grupa teatralna SZAFA: Julia Świder, Nadia Serwach, Ada Metryka, Anita Adamowicz oraz Jakub Ramotowski.
Po wprowadzeniu widzów w ,,Kształt obecności Norwida w sztuce
poetyckiej’’, ,,Latach jego młodości’’ i podróżach, podążyliśmy wspólnie
,,W stronę CISZY’’. Na scenie mogliśmy usłyszeć fragment rozprawy
filozoficznej Norwida pt. ,,Milczenie’’ traktującej o naszej mowie, w
której roi się od wykrzykników, młodzież performowała wiersz
,,Samotność’’, rozmawiała w ciszy, a na koniec, gdy już nastał ostatni
obraz losów wielkiego poety, odchodzącego w głuchocie i samotności,
zabrzmiał żałobny rapsod w interpretacji Czesława Niemena, który od
początku lat ’70 popularyzował w Polsce twórczość Norwida.



Samotność
Cisza - niekiedy tylko pająk siatką wzruszy,Lub przed oknem topolę wietrzyk pomuskuje;Och! jak lekko, słodko marzyć duszy -Tu mi gwar, to mi uśmiech myśli nie krępuje.
Jak niewolnik, co ciężkie siłą więzy skruszyI zgasłe życie w sercu na nowo poczuje,Tak ja, na chwilę zwolnion z natrętnych katuszy,Wdzięk i urok milczenia czuję i pojmuję.
Bo gdy w kole biesiady serce nas nie łączy,Gdy różnorodne myśli mieszkać z sobą muszą,Gdy dusza duszy pojąć, rozumieć niezdolna -
Próżno nektar napojów hojnie się wysączy;Śmiechy, piosnka, biesiada - wszystko jest katuszą;U mnie rozkosz i życie, gdy moja myśl wolna.

Rzecz o wolności słowa
fragm.
A jednak – niech no wolność – mowy kto znieważy,
Ten sam, co nią pomiatał, głośno się uskarży,
I będzie mówił;
Jako?... wszak słowo jest wolne,
Te, co pierwej jak kwiaty sam deptałem polne,
I nad którym, śród licznych zatrudnień hałasu,Nieco się zastanowić zbywało czasu!...''

Występ podczas niedzieli cittaslow...
Grupa taneczna Uniwersytetu Trzeciego wieku wzięła udział w Światowej
Niedzieli Cittaslow w Lidzbarku Warmińskim. Panie wykonujące "Tańce w
kręgu" przyciągnęły niemałą publikę. Zajęcia prowadzonę przez Irenę
Ruszczyk odbywają się w środy i w piątki od godziny 10.00 do 12.00 w
sali baletowej Lidzbarskiego Domu Kultury. Serdecznie zapraszamy!
Artykuł w Gazecie Lidzbarskiej - kliknij!

Zakończenie roku akademickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku
Działający w Lidzbarskim Domu Kultury Uniwersytet Trzeciego Wieku
zakończył 11 czerwca kolejny rok akademicki. Uniwersytet stale rozwija
działalność edukacyjną, kulturalną, społeczną. Członkowie UTW
uczestniczyli w cyklicznych wykładach, zajęciach grupowych (m.in.
muzycznej, teatralnej, filozoficznej, tanecznej), koncertach,
wernisażach, wyjazdach do teatru czy filharmonii nieustannie kształcąc
się. Zwieńczeniem roku było wspólne spotkanie, słodki poczęstunek, dużo życzeń, podziękowań, wręczenie dyplomów i wspólne śpiewanie.

Wyjazd na "Uliczne Melodie w smokingach" - 23.05.2013
23 maja UTW odwiedził Filharmonię Wamińsko-Mazurską im. F. Nowowiejskiego. Okazją do wyjazdu były Regionalne Dni Obwodu Kaliningradzkiego. Członkowie UTW mogli usłyszeć orkiestrę symfoniczną w programie "Uliczne Melodie w smokingach".

II RAJD PIESZY DOLINĄ SYMSARNY

Starzeć się aktywnie, czyli jak dodać życia do lat – II Warmińsko – Mazurski Rajd Pieszy przez Park Krajobrazowy Szlakiem Rzeki Symsarny, to pełna nazwa przedsięwzięcia, które miało miejsce 11 i 12 maja.
Projekt adresowany był do grup skupionych wokół Uniwersytetów Trzeciego Wieku działających na terenie naszego województwa. W II rajdzie wzięły udział uniwersytety z Lidzbarka Warmińskiego, Olsztyna, Bartoszyc
i Ornety. W sumie ponad 90 osób. Uczestnicy rajdu mieli przystań w ośrodku Zacisze Leśne, gdzie spędzili wieczór taneczny przy aranżacjach zespołu Duo Dance, a także prezentacjach artystycznych gospodarzy - Uniwersytetu Trzeciego Wieku działającego przy stowarzyszeniu Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej.
Na drugi dzień Grzegorz Rogalski z Wojewódzkiego Szpitala Rehabilitacyjnego w Górowie Iławieckim przeprowadził wykład na temat "Aktywność ruchowa ludzi starszych". Następnie uczestnicy udali się w drogę powrotną, ale trasą, umożliwiającą odwiedzenie Cmentarza Wojennego w Markajmach, zwanego potocznie "cemtarzem rumuńskim". Tam pełni informacji na temat pierwszowojennej nekropolii przekazał dr Sławomir Skowronek.

Tydzień pod hasłem wojska i teatru

23 kwietnia słuchacze na zaproszenie płk. dypl. Wiesława Marszałka zwiedzili byłą Jednostkę Wojskową 2039
w Lidzbarku Warmińskim. Od 1996 roku jednostka zmieniła strukturę
z radioelektrycznej na rozpoznawczą i stała się 9 Warmińskim Pułkiem Rozpoznawczym, liczy ok. 800 żołnierzy w 14 kompaniach. Mł. chor. Paweł Wilk starszy instruktor sekcji wychowawczej pokazał wyposażenie sali tradycji, którą tworzył od podstaw. Sala zawiera ocalałe z istnienia jednostki zebrane kroniki, zdjęcia, umundurowania żołnierzy, ich wyposażenie a także niezbędniki
z różnych okresów. Eksponaty pozyskiwane były i są nadal
z prywatnych zbiorów, darowizn, a niektóre pochodzą sprzed II wojny światowej. Druki i gazety (jedna pochodzi z 1903) roku uzyskane zostały podczas remontu budynków koszarowych, które budowane były w latach 30. XX wieku przez Niemców. Poznaliśmy historię pułku, w bloku kompanii obserwowaliśmy naukę w strzelaniu, widzieliśmy również amerykański sprzęt bojowy Hammer.

25 kwiecień był dniem wyjazdu do Teatru im.Stefana Jaracza w Olsztynie. Obejrzeliśmy sztukę
pt. "Kariera Nikodema Dyzmy" Tadeusza Dołęgi-Mostowicz w reż.Michała Kotańskiego. Nikodem Dyzma wiecznie żywy (od wydania książki minęło kilkadziesiąt lat) a wydaje się, że Dyzma pokazuje dzisiejsze korytarze władzy, rozsiada się w gabinetach, obojętnie naśladuje obowiązujący rytuał, choć niezmiennie pragnie tylko jednego - dokończyć wytrąconą mu z ręki sałatkę. To uniwersalna figura idealnie stworzona do świata, w którym króluję nepotyzm i snobizm. W takim świecie cham i prostak wyposażony jest w niezbędne do życia cwaniactwo. Jeżeli obdarzamy go sympatią, to właśnie dlatego otoczenie nie ma w sobie tyle siły, aby powiedzieć "Sprawdzam". Dyzma schlebiając oczekiwaniom otoczenia umiejętnie porusza się jak w labiryncie ludzkich słabości i pychy. Ogólnie sztuka była rewelacyjna, a frekwencja naszych słuchaczy ogromna. "Teatr to aktywna refleksja człowieka nad samym sobą". "Życie to teatrzyk, nikt się nie ogląda, każdy patrzy jak zdobyć główną rolę".?

Nasz lidzbarski pasjonat historii


16 kwietnia wysłuchaliśmy ciekawy wykład dr Sławomira Skorwonka na temat rekonkstrukcji bitwy napoleońskiej. Nasz lidzbarski pasjonat historii prelekcję rozpoczął słowami poety Juliana Tuwima: "Mija godzina za godziną, nim się obejrzysz, rok upłynął". W sposób bardzo obrazowy uświadomił nam, że należy przywracać historię, ważne wydarzenia, które faktycznie się odbywały. Stąd rekonstrukcja historyczna jako forma zabawy, rozrywki. Jednak "zabawa" ta musi być odtwarzana wiernie zgodnie z realiami panującymi w danej epoce, w której miało miejsce wydarzenie. Najważniejsze jest dotarcie do źródeł pisanych, przekazów, relacji, żeby uzyskać prawdziwość dotyczącą wyposażenia armii, ubiorów i materiałów potrzebnych do wykonania. Odpowiednie pokarmy jak chleb, cebula, słonina, a rozgrzewkę trochę gorzałki. Ważną sprawą jest zapewnienie bezpieczeństwa uczestników. Pan dr Sławomir przedstawił nam mapę rekonstrukcji bitew w Polsce, które mają miejsce na Podlasiu, Górny i Dolny Śląsk, Kłodzko, Nysa, Koźle, Kraków, Zamość, Warszawa, Trójmiasto i oczywiście Lidzbark Warmiński. Jest to zajęcie typowo hobbystyczne dla szczególnych pasjonatów lecz kosztowne, bo dofinansowanie jest niewielkie. "Historia jest świadkiem, czasu, światłem prawdy, życiem pamięci, nauczycielką życia" Cyceron. "Nie tylko historia urabia człowieka, człowiek urabia historię". 
Danuta Mucha

Kwietniowo

Miłym i zaskakującym dniem był 2 kwietnia. Uczestniczyliśmy w obrzędzie weselnym prowadzonym przez panią Janinę Tausiewicz. Pojawiła się postać placmistrza, wodzireja prowadzącego obrzęd weselny. Pokaz zachęcił wszystkich do tańców warmińskim prezentowanych z udziałem pary z zespołu "Perła Warmii". Przygrywała kapela pod kierownictwem Piotra Bardońskiego. Wszyscy prezentowali się w strojach warmińskich. Weselnicy czyli członkowie UTW przyjemnie spędzili czas, przedłużając sobie okres wielkanocny. Tuż po świętach skorzystaliśmy z uroków basenów, sauny i jacuzzi przy Hotelu Krasicki. Wszystko to w ramach projektu "Nowe otwarcia, piękno w kolorze sepii". Frekwencja była bardzo duża. Celem nadrzędnym projektu jest zainspirowanie do aktywnego i twórczego życia członków UTW. Korzystać z niego będą przez 4 miesiące. Następnym miłym akcentem było spotkanie w Muzeum Warmii i Mazur. Skorzystaliśmy z uprzejmości kustosza zamku Władysława Strutyńskiego, który podczas zwiedzania opowiedział o wystawach, historii komnat umieszczonych na poszczególnych kondygnacjach zamku. "Są chwile, co długo w pamięci zostają i choć czas płynie same nie mijają. A też osoby które raz poznamy, nigdy nie będą przez nas zapomniane". Słuchacze jako członkowie Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej uczestniczyli również w walnym zgromadzeniu stowarzyszenia, które odbyło się 10 kwietnia w sali LDK. Rozpatrywane były ważne decyzje dotyczące stowarzyszenia. W dalszym ciągu zachęcamy do wstąpienia w szeregi słuchaczy UTW. Bo gdy zdobywasz wiedzę, czujesz się młodszy i zdrowszy. 
Danuta Mucha
Nowe projekty słuchaczy
Nasza uczelnia działa przy Lidzbarskim Domu
Kultury w ramach Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej, które realizuje projekt "Nowe otwarte piękno życia w kolorze sepii". Projekt jest współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Ogólnie koordynacją i pisaniem wniosków zajmuje się pani dyrektor Jolanta Adamczyk, natomiast prezesem UTW jest niezastąpiony i pełen werwy pan Jerzy Jasłowski.
"Zostawimy kiedyś wszystko, dawne lata, dobre dni, ale tego co w pamięci nie odbierze nam już nikt".

Danuta Mucha
Tydzień niespodzianek

 słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku
W minionym tygodniu pojechaliśmy do
Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie, na koncert Jacka Wójcickiego z zespołem. W programie była m.in: "Karuzela z Madonnami", "Nie dokazuj miła, "Zimny drań". 12 marca odwiedziliśmy tłumnie cerkiew grecko-katolicką św.Cyryla i Metodego w Lidzbarku Warmińskim, gdzie ugościł nas ks. Bogdan Sytczyk.
"Człowiek jest wielki nie przez to co ma, nie przez to kim jest, lecz przez to, czym dzieli się z innymi". Natomiast 19 marca na zaproszenie ks. Jarka Jaszczuka proboszcza Parafii
Prawosławnej pod wezwaniem św.ap. Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim. Mieliśmy przyjemność zwiedzić cerkiew, w której to ksiądz przybliżył nas swoją posługę oraz działalność danego obiektu, który przyjezdni chętnie odwiedzają i zachwycają się. Kolejnego dnia skorzystaliśmy z warsztatów, na których robiliśmy od podstaw palmy wielkanocne. Organizatorem i wykonawcą były panie
z Wilna: Agata Granicka i Lilia Gwozdowicz, której to palmy znane są za granicą. Już siódme pokolenie naucza chętnych produkcji palm. Sprzedawane są one również na Gali Kaziukowej. "Staropolskim obyczajem dużo szynki życzę z jajem, miodu pełnej baryłeczki oraz trochę gorzałeczki. No a w Lany Poniedziałek, na kark wody pełen dzbanek". Danuta Mucha 
Spotkanie w świecie Plemion Pruskich
Na kolejnym spotkaniu Uniwersytetu Trzeciego Wieku 5 marca z przyjemnością gościliśmy panią Kasię Radulewicz, gdzie tematem wykładu były "Plemiona Pruskie". W skrócie zostało nam przybliżone wydobycie żelaza obróbki i technologia naszych poprzedników czyli plemion pruskich. Możliwość oraz metody wytwarzania żelaza na terenach naszego województwa i nie tylko. Do bogactw naturalnych ziem pruskich należały rudy daminowe i bagienne. Rozwój hutnictwa nastąpił dopiero w XIV wieku. Praca nad uzyskaniem żelaza składała się z kilku etapów. Prusowie nie byli mocno związani ze sobą, żyli swoim życiem. Każde gospodarstwo pruskie było w stanie zorganizować wytop żelaza, z którego wykonywano najbardziej potrzebne narzędzia, okucia i broń. 

Danuta Mucha
"Kobieta jest jak róży kwiat, patrzy i zachwyca się nią cały świat". W imieniu zarządu UTW wszystkim paniom z okazji Dnia Kobiet, wszystkiego co najlepsze, samych pogodnych dni, by czasu starczyło na wszystko, szczęście dopisywało mimo wszystko, w sukcesy obrodziło, a to co dobre na lepsze zmieniło.
Bądźmy zdrowi - wiemy, więc działamy
26 lutego na cotygodniowych spotkaniach słuchacze Uniwersytetu Trzeciego Wieku gościli dr inż. Katarzynę Michalak-Bezuch z Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych kształtujących osoby, które zajmują się gastronomią. Tematem wykładu było racjonalne odżywianie osób starszych. Kilka ciekawych zaleceń z wtorkowego wykładu: ruch jest w stanie zastąpić prawie każdy lek, wpływ na nasze zdrowie ma styl życia i regionalność posiłków, na procesy starzenia wpływają czynniki genetyczne i środowiskowe.Zasady zdrowego żywienia to także: 
U- rozmaicenie, U-miarkowanie, U-nikanie, U-prawianie.
Do zdrowego i racjonalnego żywienia człowieka potrzebne jest: białko, węglowodany, tłuszcze, witaminy, składniki mineralne i woda.
W drugiej części wykładu obejrzeliśmy pouczający film "Świat konsumenta", mówiący o produkcji artykułów żywnościowych a także zachęcający klientów poprzez reklamę. Słuchacze korzystający z warsztatów origami są zachwyceni zdobytą wiedzą na spotkaniach.
Uczestniczą w nich z wielkim zaangażowaniem, pomysłowością i inwencją. Są grupą twórczą, z satysfakcją pokazują swoje prace wśród znajomych. Można je zobaczyć na stronie www.utwlidzbarkw.pl. W imieniu zarządu UTW wszystkim paniom z okazji nadchodzącego Dnia Kobiet wszystkiego co najlepsze, pogodnych dni, by czasu starczyło na wszystko, szczęście dopisywało mimo wszystko, w sukcesy obrodziło, a to co dobre na lepsze zmieniło.

Danuta Mucha
Słowo o Złotej Księdze


Słuchacze Uniwersytetu Trzeciego Wieku dobrze wiedzą jak szybko, pięknie i ciekawie mija czas, a uniwersytet jednoczy nas.

..
Chcemy po sobie zostawić ślad, jest nim coś, co nie zginie z pamięci, słowo pisane — Złota Księga czyli kronika naszego istnienia, nasz wewnętrzny dokument.
 Nasza wspaniała koleżanka Irenka Chojęta zapisuje ręką i sercem wydarzenia od początku działalności UTW. Notowane są nasze przeżycia i osiągnięcia kolejnych lat. Kronika opatrzona jest zdjęciami i ilustracjami. Jest
dostępna dla wszystkich lidzbarczan. Zachęcamy jednocześnie do naszego grona słuchaczy, których mamy już ponad 120. „Wiosna, lato, jesień, zima — nasza kronika wszystko przetrzyma”.


22 stycznia gościliśmy w Lidzbarskim Domu Kultury pastora Jerzego Puszcza z Kościoła Chrystusowego. Tematem wykładu był „Kościół w działaniu”. Był to ciekawy temat, wzbudził zainteresowanie słuchaczy. Omawiane było pismo sumeryjskie, egipskie oraz alfabet hebrajski. Następne spotkanie o tej tematyce 23 lutego.
Danuta Mucha

Zobacz więcej na stronach Gazety Olsztyńskiej: 
Z życia UTW
Uniwersytet Trzeciego Wieku z Lidzbarka Warmińskiego odwiedził 11 stycznia Teatr Muzyczny w Gdyni. Obejrzeliśmy spektakl muzyczny "Bal w operze". 15 stycznia uczestniczyliśmy w spotkaniu z Beatą Błażejewicz Holzhey ze Stowarzyszenia "Biały Kruk Gotyku". Tematem wykładu był biskup warmiński Ignacy Błażej Krasicki. W minionym tygodniu zorganizowaliśmy warsztaty origami, które odbywają się w czwartki o godz.11 w Lidzbarskim Domu Kultury.  Chętnych serdecznie na nie zapraszamy. Przypominamy, że w środy i piątki korzystamy z tańca w kręgu. Są to tańce serbskie i greckie. Natomiast nauka języków obcych odbywa się w czwartki. W imieniu UTW pragniemy złożyć wszystkim babciom i dziadkom wszystkiego, co najlepsze. "Ile gwiazd wieczornym mroku, ponad naszym krajem lśni, tle przynieś drogim dziadkom, jasnych i szczęśliwych dni". Danuta Mucha


Spotkanie wigilijne zakończyło rok

— To był bardzo ciekawy rok — mówiła podczas spotkania wigilijnego Uniwersytetu Trzeciego Wieku Jolanta Adamczyk, dyrektor Lidzbarskiego Domu Kultury. — Zakończenie jest optymistyczne. Życzmy sobie, aby następny rok nie był gorszy i przyniósł nam energię, która pozwoli nam wspólnie realizować kolejne zadania.

Spotkanie odbyło się we wtorek, 18 grudnia przed południem w LDK. Słuchacze lidzbarskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku zaprosili na nie miedzy innymi posła Piotra Cieślińskiego, przedstawicieli lokalnych władz, dyrektorów szkół i ośrodków kultury oraz przyjaciół. Było tradycyjne łamanie się opłatkiem, składanie życzeń i wigilijny poczęstunek.



Z dobrodziejstw UTW korzysta w tym roku około 70 osób. Uczestniczą w warsztatach, wykładach, wycieczkach i koncertach.
 Spotkania odbywają się dwa razy w miesiącu. Wykłady dotyczą między innymi: prawa, administracji, kultury, zdrowia, polityki. Dwa, czasem trzy razy w tygodniu odbywają się też zajęcia w zespołach zainteresowań, na przykład: taneczne, plastyczne, teatralne, muzyczne, komputerowe, językowe, filmowe (Dyskusyjny Klub Filmowy), czy turystyczne. 


Na warsztatach studenci UTW uczą się między innymi wykonywać dekoracje z papieru, filcu, także te świąteczne — bożonarodzeniowe i wielkanocne.


— Ostatnio mieliśmy cykl o religiach — wspomniał prezes UTW Jerzy Jasłowski. — Cykl ten cieszył się ogromnym zainteresowaniem. Dla przykładu powiem, że ks. Jarosław Jaszczuk, proboszcz parafii prawosławnej miał mieć wykład 45 minut, ale tak zainteresował słuchaczy, ze spotkanie przedłużyło się do ponad dwóch godzin.
źródło: Gazeta Lidzbarska / lub


Wykłady o cittaslow i slowfood
4 grudnia 2012 r. słuchacze Lidzbarskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku uczestniczyli w wykładzie poświęconym ideologii Cittaslow. Zapoznali się z funkcjonowaniem Międzynarodowej Sieci Miast Cittaslow, historią jej powstania, manifestem, wymaganiami ruchu, charakterystyką miast Cittaslow. Słuchacze UTW najbardziej zainteresowała historią powstania Polskiej Krajowej Sieci Cittaslow oraz powodami, dla których polskie miasta przystąpiły do tego ruchu. Wykład poprowadziła Katarzyna Radulewicz, pracownik ds. promocji miasta i Cittaslow Urzędu Miejskiego w Lidzbarku Warmińskim.Kolejne zajęcia (11 grudnia) będą poświęcone ideologii Slowfood, poprowadzi je Pan Mirosław Sienkiewicz Prezes Convivium Varmia.

Andrzejki w Uniwersytecie były magiczne...

27 listopada Galeria Lidzbarskiego Domu Kultury zamieniła się w magiczne miejsce... członkowie UTW świętowali "Andrzejki". Asystenci wróżki witali gości, którzy zasiedli w mrocznym oświetleniu świec, przy lampce wina i słodkościach. Pani Jolanta Adamczyk wprowadziła gości w magiczny nastrój i wyczarowała wróżkę, w którą wcieliła się Alicja Andrzejewska. Pojawiły się również atrybuty: zaczarowana herbata, magiczna kula, wesołe karty tarota zrobione specjalnie na tą okazję przez Panią Alicję. Poza wróżbami nie zabrakło tańców, śpiewów i wesołej atmosfery.

Uniwersytet na "Deszczowej Piosence"

25 listopada studenci lidzbarskiego UTW wybrali się ponownie do stolicy, tym razem na musical pt. ,,Deszczowa piosenka’’. ,,Singin’ In The Rain’’ to sceniczna wersja jednego z najpopularniejszych filmów muzycznych. Nakręcona w 1952 roku komedia należy do klasyki kina, zarówno dzięki temu, że wystąpił w niej niezapomniany Gene Kelly, ale także dzięki doskonałej swingowej muzyce i wielkim przebojom. Akcja opowieści rozgrywa się w środowisku filmowym Hollywood pod koniec lat 20, a należy dodać, że nie zabrakło chlustającego ze sceny deszczu! 

Zakończenie roku akademickiego 2011/2012

Rok 2012 to nie tylko EURO 2012 i Igrzyska Olimpijskie w Londynie, to również Rok Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Brzmi dziwnie? Nie, jeżeli weźmiemy pod uwagę tempo starzenia się (według danych GUS w 2020 co czwarty Polak będzie miał więcej niż 60 lat). Średnia wieku ewidentnie wydłuża się. Szmat czasu do zagospodarowania i i wielka armia wciąż zdrowych, doświadczonych życiowo ludzi, dysponujących wolnym czasem. Musimy więc znaleźć miejsce dla aktywnych seniorów i pozbyć się stereotypów dotyczących wieku.Człowiek staje się stary, gdy zaakceptuje siebie w takiej roli. W roli babci, dziadka, emeryta, w roli osoby nieaktywnej zawodowo. Można mieć 50 lat i czuć się staro, a można przekroczyć 70-tkę i czuć się młodo. Na taki stan ducha trzeba zasłużyć. Działający w Lidzbarskim Domu Kultury Uniwersytet III Wieku skupia takich właśnie ludzi, aktywnych, otwartych na działania kulturalne, zachłannych na życie ciekawe i twórcze. Zakończył się rok akademicki w naszym uniwersytecie. Mam nadzieję, że był to rok doskonalenia siebie i zdobywania wiedzy w różnych dziedzinach życia. Zajęcia warsztatowe, wykłady, udział w koncertach, wernisażach, spotkaniach autorskich, wyjazdy do teatru, filharmonii, seminaria, konferencje, organizowane były na potrzeby Uniwersytetu. Entuzjazm i radość towarzyszyły wszystkim naszym działaniom. Aby ta aktywność mogła się rozwijać, zorganizowaliśmy „Warmińsko – Mazurski rajd pieszy przez park krajobrazowy szlakiem rzeki Symsarny. Starzeć się aktywnie, czyli jak dodać życia do lat”. Projekt adresowany był do grup skupionych wokół Uniwersytetów Trzeciego Wieku z całego województwa. Wzięło w nim udział ok. 80 osób z 5 Uniwersytetów (najliczniej reprezentowała się lidzbarska grupa uniwersytecka). Zadanie polegało na przemarszu, przełomem rzeki Symsarny do ośrodka wypoczynkowego „Zacisze leśne”. Wieczór integracyjny poprowadziła kapela Rogóżanie, a koncert grupy wokalnej i tanecznej z naszego Uniwersytetu był wydarzeniem artystycznym tego spotkania. Nocleg w ośrodku przypominał uczestnikom rajdu czasy młodości tj. czasy obozów i rajdów szkolnych. Następnego dnia odbył się wykład na temat: „Udzielania pierwszej pomocy i aktywności ruchowej osób starszych”. Powrót do Lidzbarskiego Domu Kultury, przepięknymi ścieżkami wokół wijącej się Symsarny, dostarczał wszystkim wielu wrażeń widokowych. Na zakończenie realizowanych działań w ramach projektu, uczestnicy rajdu zwiedzali zamek lidzbarski z przewodnikiem, pełną ciepła i serdeczności panią Marylką Daszkiewicz. No cóż, wszyscy zapowiedzieli, że czekają na kolejny rajd i inne projekty realizowane w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Mam nadzieję, że kolejny rok akademicki (pod koniec września) rozpocznie się z jeszcze większym zaangażowaniem i chęcią do pracy niż to było w 2011/2012 r. Liczę na wsparcie projektów przez Samorządy: Województwa Warmińsko – Mazurskiego i Powiatu Lidzbarskiego bez mądrości których nie byłyby możliwe nasze działania.
Jolanta Adamczyk, Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Lidzbarskiej 
Kliknij, aby edytować treść...